Tokyo Tower

posted on 17 May 2008 04:26 by mango-moment  in film

 

 

 

 

เล็งเรื่องนี้ไว้ว่าจะดูตั้งแต่ World Film เมื่อปีที่แล้ว
แต่พลาด
เลยต้องมาเก็บตกเอาตอนนี้ล่ะนะ

 

 

 

Tokyo Tower : Mom & me and sometimes dad
ว่าด้วยความสัมพันธ์ระหว่าง แม่ ผม และพ่อ เหมือนชื่อหนังนั่นแหละ
ที่ต้องเป็น sometimes dad ก็เพราะพ่อกับแม่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน

 


ต่อมา  "ผม" ก็มุ่งหน้าเข้าสู่โตเกียว ด้วยความหวังว่าจะประสบความสำเร็จ
แต่ชีวิตในเมืองกรุงมันไม่ง่ายขนาดนั้น
เขาใช้ชีวิตเรื่อยเปื่อย เกือบเรียนไม่จบ แถมยังเป็นหนี้ท่วมหัว
มีเพียงสองมือที่คอยประคับประคองให้เขาอยู่ได้อย่างไม่ลำบากนัก
ก็คือ ... แม่

 

 

จนวันนึงที่เขารู้ว่าแม่ป่วยเป็นมะเร็ง
ตั้งแต่นั้น .. ชีวิตของเขาก็เปลี่ยนไป
เขาทำงานหนัก เป็นทั้งนักวาดภาพประกอบ คอลัมนิสต์ และนักจัดรายการวิทยุ
พอการงานเริ่มมั่นคงขึ้น
เขาก็ขยับขยายที่อยู่ เพื่อจะให้แม่ย้ายจากต่างจังหวัดมาอยู่ด้วยกัน

 


จากตรงนี้เองที่เป็นจุดเริ่มต้นที่เขาได้เรียนรู้คุณค่าของการมีชีวิต
คุณค่าของการได้ทำเพื่อคนอื่น
คุณค่าที่เกิดจากการทำให้คนที่เรารักมีความสุข

 

 

 

 


Tokyo Tower มีฉากหลังเป็นหอคอยโตเกียวไม่ต่างจาก Always ทั้งสองภาค
หอคอยโตเกียวที่เป็นเหมือนศูนย์รวมความหวัง ความฝัน ของผู้คนทั้งหลาย
แต่ในขณะเดียวกัน ก็มีหลายคนที่สะดุดความฝันตัวเองล้มลง

เหมือนที่ "ผม" เปรียบเทียบโตเกียวว่าเหมือนเครื่องดูดฝุ่น
ดูดคนจำนวนมากให้เขามา
สุดท้ายก็พบว่าในนั้นมีแต่ ฝุ่น
ออกไปไม่ได้ ได้แต่ วนไป วนมา .. หมุนไป หมุนมา
(ชอบเสียง soundtrack ตรงนี้มาก ที่จะพูดว่า คุรู คุรู .. คุรู คุรู ^^'')

 

 

ความน่ากลัวของเรื่องนี้ ^^'' อยู่ตรงที่บอกรายละเอียดตัวละครในช่วงแรกซะละเอียดยิบ
บวกกับโทนเรียบเรื่อยสไตล์หนังญี่ปุ่นแล้ว พาลจะให้หลับเอาง่าย ๆ

แต่เรื่องนี้จะเหมาะมาก สำหรับใครก็ตามที่ต้องจากบ้านจากเมือง มาเรียนหรือทำงานในเมืองกรุง

ดูแล้วจะคิดถึงบ้านจริง ๆ นะ

 

 

 

 


หลายอย่างในเรื่องที่เราว่าแม่ของหลาย ๆ คนก็อาจจะเป็นเหมือนกัน อย่าง...

- ชอบทำกับข้าว ยิ่งวันไหนที่รู้ว่าเพื่อนจะมา ก็ยิ่งโชว์ฝีมือ ทำกับข้าวมากเป็นพิเศษ

- ขี้เกรงใจ บางครั้งก็ชอบถามซ้ำ ๆ อย่างเวลาเราช่วยแม่ถือของ
แม่จะถามย้ำอยู่นั่นแหละว่า .. ไม่หนักแน่นะ... = =''
ไม่ก็ ... มา ๆ แม่ถือเองดีกว่า ...

- นึกถึงความสุข ความสบายของลูกเป็นอันดับแรก แม้ว่าตัวเองจะต้องทำงานหนักขึ้น

- ปลาบปลื้มความสำเร็จของลูก อย่างคุณแม่ในเรื่อง ที่พกใบปริญญาของลูกไว้ใกล้ตัวตลอด

- ไม่รบเร้า ถึงแม้จะเคยสัญญาว่า ไว้ค่อยไปเที่ยว/ไปทำไอ้นู่นไอ้นี่ด้วยกันนะ
แต่จนแล้วจนเล่า ก็เหลวเป๋ว ไม่ได้ทำซะที
คนเป็นแม่ก็ไม่เคยทวงถามสัญญานั้น
ส่วนแม่เรา ก็อาจมีถามบ้าง แต่สุดท้ายก็จะพูดว่า .. ไม่เป็นไรหรอก ไว้ค่อยไปวันหลังดีกว่า..    

 

 

 

 

ถ้าใครบอกว่า The Village Album ทำให้คิดถึงพ่อ
Tokyo Tower ก็ทำให้คิดถึงแม่เหมือนกัน ^------------^

 

 

 

ปล.
1. highly recommend จริง ๆ สำหรับเรื่องนี้ ถ้าชวนแม่ไปดูด้วยได้ ก็จะยิ่งวิเศษ ^^
2. คนที่รับบทแม่ ตอนวัยสาว (Yayako Uchida) กับวัยชรา (Kiki Kilin) เป็นแม่ลูกกันจริง ๆ ด้วยนะ
แถมยังเล่นซะเนียน จนเหมือนว่าตัวละครนี้อายุมากขึ้นไปตามเรื่องจริง ๆ
3. Joe Odagiri หล่อเซอร์ดีจัง ^^'' 
4. ใครที่คิดถึง Matsu Takako ก็ห้ามพลาด!!
5. "แม่ทำเพื่อผมมามากแล้ว ถึงเวลาที่ผมต้องชดเชยมั่งล่ะ" จำได้คร่าว ๆ ประมาณนี้
แต่ประโยคนี้โดนค่อดดด ๆ ๆ
6. สรุปได้ว่า เชียร์ให้ไปดู แล้วคุณจะรักแม่มากขึ้นจริง ๆ นะ ^^
7. my mom, i truly madly deeply miss u jung ><